علماى اخلاق روزه را به روزه عوام، روزه خواص و روزه خواص الخواص درجه بندى كرده‏اند

آنچه علماى اخلاق فرموده‏اند، برگرفته از مجموع رواياتى است كه در اين زمينه وجود دارد. امام باقرعليه السلام درباره روزه «عوام» مى‏فرمايد: «روزه‏دار هر كارى انجام دهد، براى روزه او زيانى ندارد اگر از چهار كار خود دارى كند: خوردن، آشاميدن، آميزش با زنان و فرو رفتن در آب«.(1)

امام صادق‏عليه السلام در باره روزه «خواص» مى‏فرمايد: «هرگاه روزه‏دار بودى، بايد گوش و چشم تو در برابر كارهاى حرام و همه اعضاى تو در برابر كارهاى زشت نيز روزه‏دار باشد«.(2)

حضرت على‏عليه السلام در باره روزه «خواص الخواص» مى‏فرمايد: «روزه قلب و خود دارى از فكر گناه، برتر از روزه شكم و خود دارى از خوراك است«.(3)

پى‏نوشت‏

 (1) من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 107.

 (2) بحار الانوار، ج 96 ص 292.

 (3) ر. ك: غرر الحكم و درر اللكلم.